Η Ελληνική Επανάσταση μπορεί να περιμένει

Γράφει ο Ανένταχτος

 

Κοίταζα σήμερα τα στατιστικά στοιχεία επισκεψιμότητας της εφημερίδας. Αν εξαιρέσουμε τον κώδικα Alimentarius και τα αποτελέσματα των Δημοτικών Εκλογών, τα επόμενα πιο διαβασμένα άρθρα είναι αυτά που αφορούν τις επιπτώσεις της Ελληνικής Κρίσης στους δημοσίους υπαλλήλους. Το Google μας στέλνει καθημερινά δεκάδες πανικοβλημένους δημόσιους υπαλλήλους, λουσμένους στον κρύο ιδρώτα, που αγωνιούν και φοβούνται ότι θα χάσουν όχι μόνο αυτά που κάποτε θεωρούσαν ως «δεδομένα», αλλά και την ίδια την μονιμότητά τους.

Σύμφωνα με την πρόσφατη απογραφή, ο «επίσημος» αριθμός τους είναι 768,000 άτομα. Αν υπολογίσουμε ότι πίσω από τον καθένα τους βρίσκεται κατά μέσο όρο μια τριμελής οικογένεια, έχουμε ένα αριθμό 2.300.000 «βολεμένων» Ελλήνων για τους οποίους η Ελληνική Επανάσταση και οι πλατείες μπορούν ακόμα να περιμένουν. Είναι αυτοί που κατάφεραν να ζήσουν το «Ελληνικό Όνειρο» της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας: μια θέση στο Δημόσιο. Βέβαια, σε αυτό το νούμερο πρέπει να προσθέσουμε και ένα μεγάλο νούμερο «βολεμένων» που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα και ακόμα έχουν δουλειά, που για τους περισσότερους από αυτούς δεν «συντρέχει» ακόμα λόγος «επανάστασης».


Είναι δυνατόν ένας παραδοσιακά επαναστατικός λαός, που έχει γεννήσει επώνυμους και ανώνυμους ήρωες διαποτισμένους με ιδανικά αυτοθυσίας και αγώνων για το κοινό καλό, να έχει πλέον σαν μπούσουλα ζωής το «εγώ θα κοιτάξω την πάρτη μου»;

Κάποιοι θα πούνε πως τα δεινά του Ελληνικού Λαού στην διάρκεια της Ιστορίας προέρχονταν σχεδόν πάντα από «ντόπιους» προδότες. Συμφωνώ. Αλλά οι προδότες ήταν πάντα μια μικρή μειοψηφία, και όχι η πλειονότητα ούτε ο κανόνας. Και οι προδότες ευδοκιμούν μόνο εκεί που υπάρχει «πρόσφορο» έδαφος.

Επιχειρώντας μια αναδρομή στις τελευταίες δεκαετίες, διαπιστώνουμε ότι αυτό το σκεπτικό «βολέψου εσύ και άσε τους άλλους να κόψουν το λαιμό τους», έχει διαποτίσει την ελληνική κοινωνία, αρχίζοντας από τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Αποτέλεσμα της σταδιακής βελτίωσης του βοιωτικού επιπέδου; Αποτέλεσμα προπαγάνδας και πλύσης εγκεφάλου; Αυθόρμητο; Εσκεμμένο; Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα, το οποίο είναι αδιαμφισβήτητο.
Πολλοί η ίσως και οι περισσότεροι από εμάς, ανεξαρτήτως κοινωνικού στρώματος, και ανεξαρτήτως εάν επρόκειτο για θέσεις εξουσίας, ή απλά μια θέση εργασίας, βαλθήκαμε να εξασφαλίσουμε τους εαυτούς μας ή τα μέλη της οικογένειάς μας, μέσω ενός άρρωστου συστήματος βολέματος και ρουσφετιού. Ενός συστήματος που από τη μία βοήθησε στο σταδιακό μαρασμό του ιδιωτικού τομέα και της παραγωγικότητας της χώρας, και από την άλλη βοήθησε τους κυβερνώντες να πάρουν μια πρώτη γεύση, βουτώντας το δάκτυλο στο βάζο με το «γλυκό» της διαφθοράς.

Θα μου πείτε, τι σχέση έχει η πελατιακή συναλλαγή ψηφοφόρου-υποψήφιου βουλευτή με τα σκάνδαλα των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων και με τον σταδιακό εγκλωβισμό της Ελλάδας, δια μέσου των δανεισμών και  της δημιουργίας ανεξέλεγκτου εξωτερικού χρέους; Τι φταίμε εμείς που απλά θέλαμε την εξασφάλισή μας, αν οι πολιτικοί βούτηξαν το κράτος στην διαφθορά και στο χρέος;


Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο.